Tatrzański Park Narodowy
Tatrzański Park Narodowy został powołany w 1954 roku, w celu ochrony zasobów przyrodniczych Tatr Polskich. Powierzchnia Parku wynosi 21164 ha i pod tym względem zaliczany jest do największych parków narodowych w Polsce. TPN leży w południowej części Polski, na granicy ze Słowacją. Około 70% powierzchni parku zajmują lasy i zarośla kosodrzewiny, a pozostałe 30% to murawy wysokogórskie, skały i wody.
Roślinami chronionymi są: limba, szarotka alpejska, szafran spiski, goryczki, dziewięćsił bezłodygowy. A ze zwierząt kozica i świstak, a ponadto niedźwiedź brunatny, ryś i gronostaj. Z ptaków - orzeł przedni, puchacz, pomurnik, płochacz skalny i mantel.
Tatrzański Park Narodowy jest udostępniany dla turystyki, taternictwa powierzchniowego i jaskiniowego oraz narciarstwa. Znajdziemy się tutaj sieć dobrze oznakowanych szlaków turystycznych o łącznej długości blisko 250 km. Należy pamiętać, że na terenie TPN można poruszać się jedynie drogami publicznymi i owymi znakowanymi szlakami. Szlaki te mają różne stopnie trudności - od typowych ścieżek spacerowych do tras dla wytrwałych turystów.
Krajobraz parku charakteryzuje się licznymi skałkami, urwistymi szczytami, dolinami zawieszonymi, kotłami polodowcowymi jezior górskich (np. Morskie Oko, Czarny Staw), potokami, siklawami, jaskiniami - dla ruchu turystycznego udostępnionych jest 6 jaskiń.
Najwyższym szczytem polskiej części Tatr i parku są Rysy (2499m. n.p.m.). Na terenie parku zobaczymy także liczne potoki oraz ok. 30 jezior zwanych stawami. Największymi tatrzańskimi stawami są Morskie Oko, które ma ponad 50m głębokości i Wielki Staw Polski o głębokości ponad 79 m. W parku możemy podziwiać także Wodogrzmoty Mickiewicza, czyli wielki wodospad, którego szum słychać z oddali, zaś największym wodospadem jest Wielka Siklawa, która ma 70 m. Z uwagi na wysokie walory przyrodnicze oraz duże zainteresowanie odwiedzających wprowadzono opłaty za wstęp na teren parku.
