Giewont
Giewont, który wznosi się na wysokości 1895m n.p.m. jest najpopularniejszą górą w naszym kraju. Jest to góra - symbol, zarys szczytu dobrze znany wszystkim Polakom. W skład masywu Giewontu wchodzą trzy szczyty - szczyt główny (1895m), Długi Giewont (1867m)oddzielony od szczytu długą przełęczą Szczerba, oraz Mały Giewont (1728m) oddzielony Przełęczą Giewoncką. Giewont wznosi się nad kilkoma dolinami - od Zachodu nad Doliną Małej Łąki, od północy nad Doliną Strążyską i Doliną Białego, a od południa nad Doliną Bystrej i jej odnogą - Doliną Kondratową.
Giewont od Zakopanego przypomina leżącego na plecach ze skrzyżowanymi rękoma rycerza - wiąże się z tym legenda, która mówi, że kiedy Polska będzie w niebezpieczeństwie wielki kamienny rycerz powstanie. Przełomowy w historii Giewontu był rok 1901. Z okazji nadejścia nowego stulecia na szczycie ustawiono żelazny krzyż 17- metrowej wysokości (15m części zewnętrznej). Od tamtej pory wierzchołek stał się celem wielu pielgrzymek.
Giewont możemy zdobyć na kilka sposobów, choć najpopularniejsza wydaje się być trasa prowadząca z Kuźnic przez Halę Kondratową (przy której możemy odpocząć w schronisku). Szlak ten jest bardzo popularny, gdyż początkowo nie jest zbyt forsowny, nawet dla ludzi starszych i dzieci. Jedynie od Hali Kondratowej jest dość męczące podejście na przełęcz pod Giewontem. Czas przejścia na tej trasie wynosi ok. 2,5 godziny. Kolejnym sposobem jest przejście z Doliny Strążyskiej, tutaj także pokonamy trasę w ok. 2,5 godziny. Jest wreszcie trzeci sposób, dla wygodnych turystów. W tym przypadku wyjeżdżamy z Kuźnic kolejką linową na Kasprowy Wierch, a następnie granią, prawie po równym dochodzimy do Kopy Kondrackiej, a stamtąd po zejściu na przełęcz pod Giewontem zdobywamy szczyt góry. Pamiętajmy, że Giewont podczas burzy jest szczególnie niebezpieczny z powodu żelaznego krzyża, który przyciąga do siebie pioruny. Dlatego też zdobywajmy go przy dobrej pogodzie.
